ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟΣ - ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ
Να χρεοκοπήσουν τα δεκανίκια του συστήματος
Η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα διανύουν μια κρίσιμη περίοδο. Βιώνουν μιαν άνευ προηγουμένου σφοδρή επίθεση στο σύνολο των δικαιωμάτων τους, σε κάθε πτυχή της ζωής τους, από την κυβέρνηση, την εργοδοσία και όλους όσοι στηρίζουν το βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα και παλεύουν για τη διαιώνισή του. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες - τη στιγμή που απαιτείται πανεργατικός, παλλαϊκός ξεσηκωμός για να μπει φρένο σε αυτήν τη σαρωτική επίθεση - δεν περνάει μέρα και ώρα, που να μην επιβεβαιώνεται ο εχθρικός, απέναντι στο εργατικό κίνημα, ρόλος του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Μόνο τα δείγματα των τελευταίων ημερών δράσης του, όπως η ανοιχτή - σε πολλές περιπτώσεις - υπονόμευση της απεργίας στις 15 Ιούνη, η υπονόμευση και της τελευταίας 48ωρης απεργίας με την εκφυλιστική τακτική που εφαρμόζουν σε διοικήσεις Ομοσπονδιών και σωματείων (καμία συζήτηση, καμία οργάνωση της απεργίας), οι τρικλοποδιές που βάζουν στην προσπάθεια οργάνωσης των εργαζομένων μέσα στους τόπους δουλειάς, είναι αρκετά για να βγάλουν οι εργαζόμενοι τα αναγκαία συμπεράσματα.

Παράλληλα με την υπονομευτική τακτική σε βάρος της εργατικής τάξης, ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός αναπτύσσει και μια πολεμική απέναντι στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, απέναντι στο ΠΑΜΕ. Ακριβώς γιατί κατανοεί πολύ καλά τη δυναμική του. Βλέπει τα στέρεα και αποφασιστικά βήματα που κάνει στην προσπάθεια ενίσχυσης των συνδικάτων, οργάνωσης των εργαζομένων, συντονισμού της δράσης τους σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε πόλη και νομό της χώρας.
Και σε ανοιχτή απεργοσπασία
Το «χορό» της καλλιέργειας επικίνδυνων αυταπατών στην εργατική τάξη σέρνει η ΓΣΕΕ. Είναι χαρακτηριστικό ότι πριν λίγες μέρες, με ψήφισμά της προς τους εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Ενωσης στην Αθήνα, ζήτησε από αυτούς που σχεδιάζουν την επίθεση για λογαριασμό του κεφαλαίου να κάνουν μιαν άλλη διαχείριση αυτής της στρατηγικής επιλογής. Επιδιώκουν έτσι να αποπροσανατολίσουν τους εργαζόμενους, να καλλιεργήσουν αυταπάτες περί μιας άλλης «καλής» πολιτικής στο πλαίσιο της ΕΕ. Να αποδεχτούν τελικά οι εργάτες ότι τον πλούτο που παράγουν είναι «της μοίρας γραφτό» να τον καρπώνεται το κεφάλαιο.
Σ' αυτήν τη λογική τη «θηλιά» στο λαιμό των ναυτεργατών έβαλε και η πλειοψηφία της ΠΝΟ (ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ) που σε συνεδρίαση της Εκτελεστικής της Επιτροπής χωρίς να γίνει καμία συζήτηση, χωρίς να ψελλίσουν έστω και ένα επιχείρημα, σήκωσαν το χεράκι τους και είπαν ΟΧΙ στην 48ωρη απεργία. Την πρόταση για την απεργία είχαν φέρει στην Εκτελεστική Επιτροπή τα ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ, ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ, ΠΕΕΜΑΓΕΝ (Ενωση Μαγείρων). Με αυτή της τη στάση, η πλειοψηφία της ΠΝΟ εξυπηρετεί απόλυτα τα συμφέροντα των εφοπλιστών που εν μέσω τουριστικής περιόδου θέλουν να διασφαλίσουν την αυξημένη κερδοφορία τους. Υποθηκεύει τα συμφέροντα και τη ζωή των ναυτεργατών, προκειμένου να μη θιγεί στο ελάχιστο η κερδοφορία του εφοπλιστικού κεφαλαίου.
Υπονομευτική δράση και εκφυλιστικές τακτικές
Παρά το γεγονός, μάλιστα, ότι κάτω από την πίεση της αντεργατικής - αντιλαϊκής επίθεσης, αλλά και των εργαζομένων, ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός αναγκάστηκε να πάρει αποφάσεις συμμετοχής στη νέα 48ωρη απεργία, καταφεύγει σε εκφυλιστικές πρακτικές προκειμένου και μ' αυτόν τον τρόπο να βάλει εμπόδια στην επιτυχία της. Ταυτόχρονα, περιορίζει σκόπιμα την όποια «διεκδίκηση» γενικά και αόριστα ενάντια στο μνημόνιο και στο «μεσοπρόθεσμο», προκειμένου και πάλι να βάλει εμπόδια στη συνείδηση των εργαζομένων, ότι δηλαδή αυτά τα μέτρα είναι συνέχεια της πολιτικής που χρόνια εφαρμόζεται. Να συσκοτίσουν τον κεντρικό πυρήνα των αιτιών της σημερινής κατάστασης στην οποία βρίσκεται η εργατική τάξη και που δεν είναι άλλος από τη φύση του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος.
Γι' αυτό άλλωστε και στις όποιες συζητήσεις και ανακοινώσεις τους δεν υπάρχει πουθενά ένα συγκεκριμένο αίτημα που να βάζει μπροστά τις σύγχρονες και πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων, που να ανοίγει το δρόμο για τη σύγκρουση με το κεφάλαιο. Να δίνει την προοπτική, ότι δηλαδή αν δεν ανατραπεί το ίδιο το σύστημα οι ανάγκες των εργαζομένων δεν πρόκειται να ικανοποιηθούν.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η πλειοψηφία της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας, στην πρόσφατη συνεδρίασή της που πήρε απόφαση για την 48ωρη απεργία, εντούτοις δε θέλησε να γίνει καμία κουβέντα για το περιεχόμενο της απεργιακής αναμέτρησης, τις διεκδικήσεις του κλάδου που χτυπιέται βάναυσα από το εμπορικό κεφάλαιο, πολύ περισσότερο να σχεδιάσει την οργάνωση της απεργίας και το συντονισμό των εργαζομένων.
Μάλιστα, σε ανακοίνωσή της για την 48ωρη απεργία, καλεί γενικά ενάντια στο «μεσοπρόθεσμο της εξαθλίωσης». Καμία κουβέντα για την κατάσταση που βιώνουν οι εργαζόμενοι στους τόπους δουλειάς, κανένα αίτημα, για παράδειγμα, ενάντια στη μερική απασχόληση, ενάντια στις συμβάσεις ορισμένου χρόνου, στην εκ περιτροπής απασχόληση. Κανένα αίτημα για πλήρη και σταθερή εργασία για όλους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, για μισθούς που να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες και πραγματικές τους ανάγκες. Και εξηγούμε, αν υποθέσουμε ότι το «μεσοπρόθεσμο» δεν ψηφιζόταν, η κατάσταση μέσα στους χώρους δουλειάς θα αλλάξει; Οχι. Οι εργαζόμενοι θα συνεχίσουν να ζουν την ίδια βαρβαρότητα της μισής δουλειάς, της απλήρωτης δουλειάς, της δουλειάς με ημερομηνία λήξης. `Η, για παράδειγμα, ο αγώνας της εργατικής τάξης δε θα είναι ολοκληρωμένος, η ζωή της δε θα καλυτερεύσει, αν με την πάλη της δεν απαιτεί ταυτόχρονα την κατάργηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας στα νοσοκομεία και στην Παιδεία.
Με ανάλογο εκφυλιστικό τρόπο τρόπο λειτούργησε και η ΠΑΣΚΕ στην Ομοσπονδία των εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού - τουρισμού και των ξενοδοχείων. Η διοίκηση της Ομοσπονδίας, εν μέσω βαθιάς αντεργατικής επίθεσης και σκληρής εκμετάλλευσης των εργαζομένων του κλάδου, έχει να συνεδριάσει 6 ολόκληρους μήνες! Δε θέλουν, οι εργαζόμενοι στα ξενοδοχεία και στον επισιτισμό να σηκώσουν κεφάλι. Για παράδειγμα, στην πανεργατική απεργία στις 15 του Ιούνη, στο ξενοδοχείο «ΛΙΔΡΑ ΜΑΡΙΟΤ», τα στελέχη της ΠΑΣΚΕ καλούσαν τους εργαζόμενους να μην απεργήσουν, γιατί, όπως ισχυρίζονταν, την απεργία την κάνει η «ξεπουλημένη» ΓΣΕΕ. Ηθελαν με αυτόν τον τρόπο να κρύψουν ότι υπερασπίζονται τα συμφέροντα της εργοδοσίας και όχι των εργαζομένων. Η ίδια η ηγεσία της Ομοσπονδίας προκλητικά καλούσε τα σωματεία του κλάδου να πάρουν και να διακινήσουν απεργιακό υλικό, μόλις 10 ώρες πριν ξεκινήσει η απεργία στις 15 του Ιούνη! Μπροστά δε στην 48ωρη, εξέδωσε χωρίς συνεδρίαση, χωρίς συζήτηση για την οργάνωση του κλάδου, ανακοίνωση με την οποία απλά δηλώνει τη συμμετοχή στη 48ωρη απεργία.
Ακόμα χειρότερα, σε σωματεία σε μεγάλους εργοστασιακούς χώρους που πλειοψηφεί η ΠΑΣΚΕ, η 48ωρη απεργία μετατράπηκε σε στάσεις εργασίας! Για παράδειγμα στη Στερεά Ελλάδα, στην επιχείρηση «ΣΕΛΜΑΝ» το σωματείο (πλειοψηφεί η ΠΑΣΚΕ) μετέτρεψε την 48ωρη απεργία σε 4ωρες στάσεις εργασίας και τις δυο μέρες. Στην επιχείρηση «ΤΕΜΠΟ» το σωματείο (πλειοψηφεί η ΠΑΣΚΕ) αποφάσισε 24ωρη απεργία μόνο την πρώτη μέρα της 48ωρης. Στη «ΝΕΟΣΕΤ» δεν πήραν καθόλου απόφαση. Στη ΛΑΡΚΟ (μεταλλεία Εύβοιας, μεταλλεία Νέο Κόκκινο και κεντρικά γραφεία) αποφάσισαν 2ωρες στάσεις και τις δύο μέρες. Τέλος, στη ΛΑΡΚΟ Λάρυμνας αποφάσισαν 24ωρη απεργία, αλλά μόνο τη δεύτερη μέρα.
Μόλις πριν λίγες μέρες, στην ΠΟΕ ΟΤΑ, η ΠΑΣΚΕ, που έχει και την απόλυτη πλειοψηφία στο Γενικό Συμβούλιο, απέρριψε την πρόταση των ταξικών δυνάμεων για διεκδικητικό πλαίσιο και οργάνωση του αγώνα ενάντια στο σύνολο της αντεργατικής πολιτικής, ενάντια στην κυβέρνηση και τις δημοτικές αρχές που την υλοποιούν. Εστιάζει μόνο στο «μεσοπρόθεσμο», ώστε ακόμα μια φορά να συσκοτίσει, να μη βγάλουν οι εργαζόμενοι ολοκληρωμένα συμπεράσματα, να μη δουν ότι το «μεσοπρόθεσμο», το μνημόνιο είναι συνέχεια της ίδιας ακριβώς αντεργατικής πολιτικής που ακολουθείται όλα αυτά τα χρόνια σε βάρος τους, να αφήσει στο απυρόβλητο τους «δημοτικούς άρχοντες».
Ενδεικτικό είναι, επίσης, ότι παραμονή της απεργίας και ενώ οι εργαζόμενοι στην εταιρεία καλλυντικών NIVEA έλεγαν στα στελέχη του Συνδικάτου Φαρμακοϋπαλλήλων Αθήνας που πραγματοποίησαν περιοδεία ότι έχουν γίνει 40 απολύσεις, μέλος της διοίκησης του επιχειρησιακού σωματείου το διέψευδε! Ισχυρίστηκε ότι έχουν απολυθεί μόνο μερικά στελέχη και κάποιοι που αποχώρησαν με προβλήματα υγείας προκειμένου να συνταξιοδοτηθούν.
Οι εργαζόμενοι να απαλλαγούν μια και καλή από τους εχθρούς τους
Η εργατική τάξη της χώρας πρέπει να απαντήσει αποφασιστικά σε αυτούς που βάζουν εμπόδια στο μέλλον της. Πρέπει να απομονώσει τώρα αυτές τις παρατάξεις και ηγεσίες στο συνδικαλιστικό κίνημα που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο για τη σημερινή κατάσταση. Να αποφύγει τις νέες παγίδες που της στήνουν, προκειμένου να τη σύρουν σε κινήματα άσφαιρα χωρίς στόχο και προοπτική για να εκτονώσουν την αγωνιστική της διάθεση. Οι εργαζόμενοι δεν μπορούν και δεν πρέπει να συμβιβαστούν με τα «ξεροκόμματα» της εργοδοσίας, δεν μπορούν και δεν πρέπει να συμβιβαστούν με τη διαχείριση της φτώχειας τους. Δεν πρέπει να συμβιβαστούν να «τρώει» η ανεργία τους ίδιους και τα παιδιά τους. Δεν πρέπει να αποδεχτούν νοσοκομεία - εμπορικές επιχειρήσεις, σχολεία στην υπηρεσία των επιχειρήσεων, το ξεθεμελίωμα της Πρόνοιας. Το μέλλον και η προοπτική τους βρίσκεται στον οργανωμένο ταξικό ανυποχώρητο αγώνα. Στη σύγκρουση και ανατροπή αυτού του συστήματος. Για να ικανοποιηθούν όλες οι ανάγκες τους, για να καρπώνονται τον πλούτο που παράγουν. Το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα αυτόν το δρόμο βαδίζει και σε αυτόν καλεί όλη την εργατική τάξη.

ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ
Αθήνα 4 Ιούλη 2011
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΟΙ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΜΕ ΤΟ ΕΡΓΟ «Ο Κύκλος με την Κιμωλία»
Χαϊδάρι 10 Ιούλη στις 21.00
Πετρούπολη 17 Ιούλη στις 21.00
Το κλασσικό έργο του Μπρέχτ παρουσιάζει η θεατρική ομάδα του ΠΑΜΕ στις 10/7 στο Νέο Θέατρο Χαϊδαρίου (δίπλα στην είσοδο του στρατοπέδου) και στις 17/7 στο Θέατρο Πέτρας στη σκηνή Πήτερ Μπρούκ.
Οι παρουσιάσεις θα συνεχιστούν και το επόμενο διάστημα σε όλη την Ελλάδα.
Η μουσική είναι του Τάσου Καρακατσάνη και η σκηνοθεσία της Σάννα Σαρρή. Οι ηθοποιοί και όλοι οι συντελεστές της παράστασης είναι συναγωνιστές όλων των ηλικιών που μέσα στον ταξικό αγώνα συμπεριλαμβάνουν την πολιτιστική πρόταση του ΠΑΜΕ.
Η είσοδος θα γίνεται με την αγορά ενός λαχνού για να συμβάλλουμε ταυτόχρονα στην οικονομική εξόρμηση του ΠΑΜΕ. Καλούμε τα συνδικάτα να συμβάλλουν στη συμμετοχή των εργαζομένων, των νέων, των γυναικών, των ανέργων.

Η Εκτελεστική Γραμματεία
ΠΑΜΕ

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ...
Προβοκάτορες σε υπηρεσία
Είναι γεγονός ότι στις δύο μέρες της 48ωρης απεργίας και των απεργιακών διαδηλώσεων του ΠΑΜΕ, (χτες στο Σύνταγμα ομάδες τραμπούκων συζητούσαν να χτυπήσουν το ΠΑΜΕ στην πλατεία, άλλωστε το προσπάθησαν και προχθές), οι οργανωμένες ομάδες κουκουλοφόρων και τα ΜΑΤ σε διατεταγμένη υπηρεσία στράφηκαν με αγριότητα και τόνους χημικών κατά της λαϊκής κινητοποίησης έξω από τη Βουλή. Βρίσκονται στην υπηρεσία της κυβέρνησης, υπηρετώντας το σχέδιο τρομοκράτησης του λαού και του λαϊκού κινήματος. Συμπληρώνουν με τον κατασταλτικό αυταρχισμό τον αισχρό εκβιασμό της κυβέρνησης και της πλουτοκρατίας. Το ίδιο ακριβώς σκηνικό έγινε και στην 24ωρη απεργία στις 15 Ιούνη. Οι καταγγελίες και τότε και τώρα περί οργανωμένης προβοκάτσιας, ακριβώς σε στιγμές που το οργανωμένο εργατικό κίνημα αγωνίζεται με απεργίες και διαδηλώσεις στο Σύνταγμα, προκάλεσαν και σε αστικά ΜΜΕ και στη Βουλή μια περίεργη επιθετική προπαγάνδα. Δώστε αποδεικτικά στοιχεία, ονόματα κλπ. για να στοιχειοθετηθεί ότι είναι προβοκάτσια. Λέμε περίεργη γιατί δε δικαιολογείται από ανθρώπους που ασχολούνται με την πολιτική να αναζητούν αστυνομικού τύπου αποδεικτικά στοιχεία για οφθαλμοφανή γεγονότα που δεν μπορούν να εκτιμηθούν διαφορετικά. Η πείρα στην ιστορία της πολιτικής ζωής και του λαϊκού κινήματος και στην Ελλάδα και διεθνώς, για τις προβοκάτσιες και πώς οργανώνονται, είναι πλέον πασίγνωστη. Αλλά η μη παραδοχή από ορισμένους του συστήματος σημαίνει ότι κάτι ή κάποιους θέλουν να συγκαλύψουν. Χτες, π.χ., υπήρξε απορία από δημοσιογράφο αστικού καναλιού, γιατί κουκουλοφόρος που πιάστηκε με λοστό στο χέρι από ΜΑΤ, όχι μόνο αφέθηκε ελεύθερος, αλλά φυγαδεύτηκε στη Βουλή. Πέντε συνολικά τέτοιοι ήταν που πριν το συγκεκριμένο επεισόδιο συνεργάζονταν με τους επικεφαλής των ΜΑΤ στη Βουλή. Γιατί απορούν; Τι δείχνει αυτό αν όχι συνεργασία; Και τι ήταν ο κουκουλοφόρος; Αστυνομικός; Αυτό συμπεραίνεται. Τι άλλο ζητούν για τους προβοκάτορες και τη σχέση τους με κρατικούς μηχανισμούς; Οι προβοκάτσιες οργανώνονται σε βάρος του εργατικού, του λαϊκού κινήματος από κρατικούς μηχανισμούς και υπηρεσίες, φανερές και μυστικές, χρησιμοποιώντας και ομάδες που εμφανίζονται με κινηματική μορφή, στις οποίες δε σημαίνει ότι όλοι όσοι συμμετέχουν σ' αυτές είναι σε διατεταγμένη υπηρεσία. Υπάρχουν και παρασυρμένοι. Περικυκλώθηκε, αφέθηκε ελεύθερος.

Σαράντα μέρες και πλέον προβάλλεται από αστικά ΜΜΕ, διάφορες άλλες δυνάμεις, αλλά και αστικά κόμματα το λεγόμενο κίνημα των «αγανακτισμένων» στην πλατεία Συντάγματος ως ειρηνικό, ότι αυτό είναι το πραγματικό κίνημα και όχι τα συνδικάτα. Πράγματι, όλο αυτό το χρονικό διάστημα δεν εμφανίστηκαν κουκουλοφόροι, δεν οργανώθηκαν επεισόδια. Με τις απεργίες και τις απεργιακές συγκεντρώσεις όχι μόνο εμφανίστηκαν κουκουλοφόροι αλλά στη 48ωρη απεργία σε διατεταγμένη υπηρεσία έγιναν ο καταλύτης για να χτυπηθούν λαϊκοί άνθρωποι, που διαδήλωναν στην πλατεία και τους γύρω δρόμους, και να μετατρέψουν οι κρατικοί κατασταλτικοί μηχανισμοί, ΜΑΤ, ΔΙΑΣ, ΔΕΛΤΑ κλπ., σε κόλαση, ή, πιο σωστά, πεδίο πολέμου την Αθήνα. Είναι τυχαίο; Αποκαλύπτεται ότι σε κάποιους δεν αρέσει η απεργία και η απεργιακή διαδήλωση. Και δε συμφέρει το κεφάλαιο και το αστικό πολιτικό σύστημα, δε συμφέρει την κυβέρνηση, που τη συμφέρει αυτό που έγινε χτες. Δηλαδή, να τσακίσει το εργατικό, το λαϊκό κίνημα. Ετσι, μαζί με τους εκβιασμούς «Μεσοπρόθεσμο ή χρεοκοπία», θέλει αφορμή για να επιβάλει με την κρατική κατασταλτική βία τα μέτρα - κόλαση στη ζωή του λαού. Κράτος, αστικό πολιτικό σύστημα, κυβέρνηση θέλουν να τιθασεύσουν το λαό, να τον τρομοκρατήσουν, για να τσακίσουν το κίνημα. Οχι μόνο τώρα σε περίοδο κρίσης. Αλλωστε, σε περίοδο κρίσης υπάρχει ένταση τρομοκρατίας στους τόπους δουλειάς, με απειλές για απολύσεις κλπ. Και σε περίοδο κρίσης υπάρχει ο τρόμος της απόλυσης, κλπ. Θέλουν το κίνημα τσακισμένο σε συνθήκες ανάκαμψης.
Και δημιουργήθηκε ένα υπόβαθρο για όλ' αυτά. Στο Σύνταγμα όλο αυτό τον καιρό των «αγανακτισμένων», υπάρχουν και διάφοροι θύλακες. Οχι ο πλατύς κόσμος που συμμετέχει έστω και έτσι, αλλά ομάδες σε υπηρεσία. Που μουντζώνουν, έχουν πανό «οι 300 στην κρεμάλα», «όποιος ψηφίσει το Μεσοπρόθεσμο να πάει στο Γουδή» (το Γουδή ήταν κάποτε τόπος εκτελέσεων), υπάρχουν και δρουν τραμπούκοι των γηπέδων, φουσκωτοί της νύχτας. Μάλιστα, χτες στη Βουλή βουλευτές του ΛΑ.Ο.Σ. είπαν ότι καλά κάνουν και φωνάζουν οι 300 στην κρεμάλα, στο Γουδή κλπ. Πράγματι, όλ' αυτά το αστικό πολιτικό σύστημα, την κυβέρνηση, δεν τους ενόχλησαν και ας έχουν θεό τους το αστικό κοινοβούλιο. Δεν τα καταδίκασαν. Τα θώπευσαν. Το οργανωμένο λαϊκό κίνημα ούτε τέτοια συνθήματα έχει ούτε τέτοιες μορφές δράσης. Είναι άκρως αντιδραστικά και σε βάρος του.
Μετά απ' όλ' αυτά χρειάζονται αποδείξεις άλλες για την προβοκάτσια στο οργανωμένο εργατικό κίνημα; Η κυβέρνηση έχει απόλυτη την ευθύνη και γι' αυτά και για το απρόκλητο πολεμικό τσάκισμα των λαϊκών ανθρώπων που διαδήλωναν χτες στην Αθήνα. Η απάντηση στον κλιμακούμενο αυταρχισμό, στην άγρια επίθεση στα λαϊκά δικαιώματα είναι η λαϊκή οργάνωση και αντεπίθεση για την απόκρουση και την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, της εξουσίας των μονοπωλίων.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Δε θέλουν ταξικούς αγώνεςΤην ώρα που ο κλάδος στο εμπόριο και τις υπηρεσίες χτυπιέται ανελέητα από τη μεγαλοεργοδοσία, η πλειοψηφία της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων συστρατευόμενη με το πλαίσιο της ΓΣΕΕ αποφάσισε σε συνεδρίαση της την Τρίτη 21 Ιουνίου, χωρίς καμία ουσιαστική συζήτηση - τη συμμετοχή του κλάδου στη 48ωρη απεργία.
Δεν έγινε δηλαδή καμία συζήτηση για τα χαρακτηριστικά αυτής της μάχης, για την αναγκαιότητα της αποφασιστικής συμμετοχής των εργαζομένων. Καμία συζήτηση για το περιεχόμενο, για το πλαίσιο αιτημάτων και διεκδικήσεων. Δεν έγινε καμία συζήτηση για τους πραγματικούς ενόχους αυτής της κατάστασης (πλουτοκρατία και τα κόμματά της), καμία συζήτηση για το πώς θα οργανωθεί η απεργία, τα αναγκαία μέτρα, ώστε να φτάσει το μήνυμά της σε όλο τον κλάδο στους τόπους δουλειάς, ώστε να καταλάβει και ο τελευταίος εργαζόμενος ότι δεν μπορεί να λείπει από αυτήν την απεργία. Τίποτα!
Προκύπτει, λοιπόν, από τα παραπάνω ότι καμία διάθεση δεν έχει αυτή η πλειοψηφία (ΠΑΣΚΕ, ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ) να οργανώσει και να συντονίσει τον κλάδο μπροστά στην απεργία. Και ενώ κρατά αυτήν την υπονομευτική ουσιαστικά τακτική, εντείνει την πολεμική της στο ΠΑΜΕ, στο ταξικό κίνημα, ακριβώς γιατί βρίσκεται στην πρωτοπορία μιας τέτοιας δράσης και με το περιεχόμενο που δίνει στην απεργία και με την οργάνωσή της. Προχτές, λοιπόν, επιτέθηκε στη Γραμματεία Εμπορίου - Υπηρεσιών του ΠΑΜΕ που πραγματοποίησε πανελλαδική σύσκεψη για το συντονισμό της δράσης με τη συμμετοχή 44 κλαδικών και επιχειρησιακών σωματείων. Ελεγαν, τι έγινε «κάνατε συνέδριο;». Και αυτό που κάνετε είναι «μόρφωμα» και «φτιάξατε άλλη Ομοσπονδία», δηλαδή διασπάτε και άλλα τέτοια φαιδρά, αλλά επικίνδυνα για τους εργαζόμενους γιατί καλλιεργούν ηττοπάθεια, υποταγή σε εργοδοσία - κυβέρνηση. Τους ενόχλησε ότι το ΠΑΜΕ, το ταξικό κίνημα παίρνει μέτρα σε μια προσπάθεια να οργανώσει ακόμα καλύτερα τον κλάδο, να συντονίσει ακόμα καλύτερα τον αγώνα του, να φτάσει σε όσο το δυνατόν περισσότερους χώρους δουλειάς, να συσπειρώσει τους εργαζόμενους στον αγώνα και με διεκδικήσεις που ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες τους.
Αντίθετα, με αφορμή ανακοίνωσή τους για τους «αγανακτισμένους» και το κάλεσμα στις «πλατείες», δήλωσαν ότι «εμείς αγκαλιάζουμε όλα τα κινήματα». Ολα τ' άλλα κινήματα που δε θίγουν την εργοδοσία και όχι το εργατικό κίνημα σε ταξική βάση. Αποκαλύπτεται, λοιπόν, ότι αγκαλιάζετε αυτούς που δεν έρχονται σε κόντρα με τη μεγαλοεργοδοσία. Αγκαλιάζετε αυτούς που δε συγκρούονται μέσα στους χώρους δουλειάς δηλαδή εκεί που πραγματικά μπορεί να χτυπηθεί η εργοδοσία. Αγκαλιάζετε αυτούς που δε θέλουν το συντονισμό και την οργάνωση της εργατικής τάξης για τη σύγκρουση με τα μονοπώλια για την κατάργησή τους και την ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής, αλλά την καλύτερη διαχείρισή της. Γι' αυτό, άλλωστε, και το ΠΑΜΕ είναι στο στόχαστρο του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού. Τους χαλάει τη σούπα της ταξικής συνεργασίας, τους χαλάει τη σούπα της εξυπηρέτησης των συμφερόντων της μεγαλοεργοδοσίας.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ 48ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 28 & 29 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΝΕΑ ΑΝΤΙΛΑΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ
ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΡΙΤΗ 28 ΙΟΥΝΙΟΥ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ 10 ΤΟ ΠΡΩΙ
& ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΙΟΥΝΙΟΥ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ 10 ΤΟ ΠΡΩΙ

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες
Η 48ωρη απεργία πρέπει να είναι η απάντηση της εργατικής τάξης στα τεχνάσματα της κυβέρνησης να ξεφύγει από τη λαϊκή κατακραυγή.
Απεργούμε και διαδηλώνουμε μαζικά με το ΠΑΜΕ, τη ΠΑΣΕΒΕ, την ΠΑΣΥ, την ΟΓΕ, και το ΜΑΣ δυναμώνοντας το μήνυμα μας.
Οι νέοι αγώνες που ξεκινάμε πρέπει να έχουν ως στόχο την ολοκληρωτική ανατροπή των νέων, πιο βάρβαρων μέτρων, της αντιλαϊκής πολιτικής.
Για 48 ώρες να νεκρώσει κάθε πολυκατάστημα, σούπερ μάρκετ, κάθε χώρος εργασίας, εκεί που συντελούνται καθημερινά εγκλήματα από τη μεγαλοεργοδοσία σε βάρος της ζωής μας.
Τα δυο τελευταία χρόνια εκατοντάδες συνάδελφοι μας έδωσαν αποφασιστικές μάχες μαζί με το κλαδικό τους σωματείο ενάντια στις απολύσεις, την τρομοκρατία, την μείωση των μισθών, την εξαθλίωση των εργαζομένων.

Καμία νομιμότητα στις αποφάσεις της κυβέρνησης, δεν αναγνωρίζουμε το χρέος που είναι δημιούργημα των καπιταλιστών και όχι των εργαζομένων, δεν αναγνωρίζουμε τα αντεργατικά τελεσίγραφα και τη διαρκή ανεργία και λιτότητα.
Ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας μαζί με τους εργαζόμενους βάζουμε στέρεες βάσεις για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος και την απαλλαγή του από τα δεσμά του εργοδοτικού κυβερνητικού συνδικαλισμού, τις πολιτικές και πρακτικές που τον οδηγούν στον εκφυλισμό και την απαξίωση.

Έχουμε χρέος να δημιουργήσουμε ένα δυνατό μαζικό κίνημα αντίστασης σε κάθε επιχείρηση για να μην υπάρξουν απολύσεις, αλλαγές ωραρίων και απλήρωτη δουλειά, για την προστασία των ανέργων, για να αποκρούσουμε τα νέα αντεργατικά εγκλήματα, για δουλειά μόνιμη και σταθερή για όλους με δικαιώματα, για νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακής αργίας, για 1400 ευρώ κατώτερο μισθό, 56 ευρώ ημερομίσθιο, για παιδικούς σταθμούς δωρεάν για όλους τους εργαζόμενους, για να ενταχθούν στα βαρέα και ανθυγιεινά όσοι εργάζονται ως πωλητές, ταμίες πολυκαταστημάτων, Σούπερ Μάρκετ, αποθηκάριοι, καθαρίστριες συνεργείων, για επίδομα ανεργίας 1100 ευρώ για όλο το χρονικό διάστημα της ανεργία και ο χρόνος ανεργίας να υπολογίζεται ως συντάξιμος χρόνος ασφάλισης, άδεια κυήσεως, τοκετού, γαλουχίας και φροντίδας των νεογέννητων, 2 μήνες πριν και 6 μήνες μετά τον τοκετό, με πλήρεις αποδοχές και πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα.
• Η οργάνωση στο κλαδικό μας σωματείο, στον κάθε τόπο δουλειάς με σωματειακές επιτροπές και επιτροπές αγώνα, για αλλαγή των συσχετισμών υπέρ του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος του ΠΑΜΕ, για να μεγαλώσει και να έχει αποτέλεσμα η σύγκρουση με τους εργοδότες και το αστικό κράτος, γιατί οι αγώνες που δεν στοχεύουν στους υπεύθυνους και στις αιτίες για τη βαρβαρότητα που ζούμε, δεν μπορούν να φέρουν ουσιαστικά αποτελέσματα.
• Ενιαία δράση των εργαζομένων ως κλάδος γιατί οι μειώσεις μισθών που επέβαλε το PRAKTIKER , η ALEX PACK, ο HONDOS, το ATIICA στους εργαζόμενους θα τα επιβάλουν η μεγαλοεργοδοσία και το κεφάλαιο σε όλους τους εργαζόμενους στον κλάδο μας βάζοντας σε κάθε εργαζόμενο χωριστά το τρομοκρατικό δίλημμα χρεοκοπία ή βάρβαρα αντεργατικά μέτρα. Ενισχύουμε-μαζικοποιούμε τα ταξικά μας συνδικάτα, κανένας εργαζόμενος έξω από το σωματείο του. Κανένας μόνος του. Όλοι για έναν και ένας για όλους. Κανένα σωματείο κλαδικό –επιχειρησιακό να μην υπογράψει καμία επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση που θα προβλέπει μείωση μισθών και κατάργηση δικαιωμάτων.
• Κοινό μέτωπο και ενιαία δράση των εργαζομένων με τα άλλα λαϊκά στρώματα ενάντια σε κυβέρνηση και πολυεθνικές, αποδυνάμωση των κομμάτων του κεφαλαίου και των κομμάτων του Ευρωμονόδρομου.
• Η διαμαρτυρία κατά της ανεργίας, ενάντια στη μείωση των μισθών, κατά των απολύσεων, για να έχει νόημα πρέπει να συνδέεται με την πάλη για να γίνουν λαϊκή,- κοινωνική περιουσία οι επιχειρήσεις όσο ανήκουν στους καπιταλιστές αυτοί θα καθορίζουν την οικονομία και την παραγωγή , που είτε βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης είτε κρίσης μειώνει τον αριθμό των εργαζομένων, τσακίζει μισθούς και δικαιώματα, δημιουργεί στρατιά ανέργων.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ 48ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 28 & 29 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΝΕΑ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ
ΜΕ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΡΙΤΗ 28 ΙΟΥΝΙΟΥ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ 10 ΤΟ ΠΡΩΙ
& ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΙΟΥΝΙΟΥ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ 10 ΤΟ ΠΡΩΙ

Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΟΙΚΟΔΟΜΕΙΤΑΙ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑ ΤΗΝ ΕΕ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΕΝΕΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΗΓΕΣΙΕΣ